සදුදා කසුන් වෙනදට වඩා කලින් පාසලට ගියේ සිකුරාදා වගේ එදිනත් විදුහල්පති තුමාගෙන් බැනුම් ඇසීමට තිබූ අකමත්ත නිසයි.
පන්තියට ඇතුලුවන විට කසුන් තමා බලා පොරොත්තුවෙන් සිටි අයෙක් පන්තියේ ඉන්නව දුටුවා..ඒ පුලනි,කසුන් පොත් ටික මේසය උඩිත් තබා පුලනිගෙ ඩෙස් එක ගාවට කිට්ටු උනත් කතා කරන්නේ මොනවද කියල කසුන්ට අදහසක් තිබුනේ නෑ.පුලනි ගාවට ගිහින් ටික වෙලාවක් ඇය දෙස බල්න් හිටපු කසුන් කතා කරන්නට විය.
"ගුඩ් මෝනිං"
"ගුඩ් මෝනිං කසුන්"
"මොකෝ සිකුරාද ඉස්කෝලෙ ආවෙ නැත්තේ.මම කිව්ව නේද මගේ පොත පහුවදාට ගෙනත් දෙන්න කියලා"
"අනේ මම පොත එව්වනේ තුශාරි අතේ,එයා දුන්නෙ නැද්ද?"
"අනේ චුචාරි ගෙනත් දුන්නෙ නැද්ද තමා...මම පොත දුන්නේ ඒකිට නෙවෙයිනේ."
පහුවදා එන්නේ නැත්තන් කලින් කියන්න තිබ්බ එක එකා අතේ පොත එවන්නේ නැතුව"
"අනේ සොරි කසුන් අපෙ අම්මට සනීප නෑ.එයාට අමාරු වෙලා නුවර ගෙනිච්චා..ඊයෙ තමා එයාව ගෙදර එක්කන් ආවේ නැත්තන් මම සිකුරාදා එන්න තමා හිටියේ"
"ආ මහත්තයා මල් කඩනවා වගේ"
ඒ බඩාගේ හඩ බව තේරුන සැනින් කසුන් හැරී බැලුවා..
"නෑ බන් මම ඇහුවේ මේකිගෙන් ඇයි සිකුරාදා ආවෙ නැත්තෙ කියල බං,උඹ මේ මගුලක් කතා නොකර ඉදහන්කෝ"
"හරි හරි මම යනව කැන්ටිම පැත්තේ උඹ මල් කඩල වරෙන්කෝ..."
"ඉදපන් මාත් එනවා,යමන්"
පහුවදා කසුන් ස්කෝලෙට ආවෙ වෙනදට වඩා පරක්කු වෙලා..
පරක්කු වෙලා ඉස්කෝලෙට ආපු කසුන් වෙනදා වගේ හොස්ටල් එක පැත්තෙන් නොයා කෙලින්ම ගේට්ටුවෙන් ඇතුල් වෙනවත් එක්කම.
"කසුන් මෙහෙට එනවා"
ඒ කටහඩට ගැස්සිලා බලපු කසුන් දැක්කෙ වේ වැලත් අතේ තියන් ඉන්න විදුහල්පති තුමාව.
"ඇයි සර්...."
"ඇයි සර් තමා.බලනව දැන් වෙලාව කීයද කියල 8.25යි තමුසෙට ස්කෝලෙ පටන් ගන්නෙ මේ වෙලාවටද"
"බස් එකට එන්න බැරි උනා සර්"
"අනික් ලමයින්ට එන්න පුලුවන් තමුසෙට තමා එන්න බැරි..බලනවා අයිසේ තමුසෙලා කරන්නෙම ස්කෝලෙ කන වැඩ.තමුසෙලා පොඩි පන්ති වල ඉන්න ලමයින්ට මෙහෙමද ආදර්ශමත් වෙන්නෙ..තව පාරක් මෙහෙම උනොත් තමුසෙට හැමදාම ගෙදරට වෙල ඉන්න පුලුවන්..ඒක මතක තියා ගන්නව දැන් යනව පන්තියට"
විදුහල්පති තුමා එහෙම කිව්වෙ වේ වැලෙන් කසුන්ගෙ පිටට පාරක් ගහන ගමන්...
කසුන් පන්තියට යද්දි පැතුමුයි,බඩයි හිනා වෙවී හිටිය කසුන් දැක්ක...ඒත් කසුන් නොදැක්ක වගේ ගිහින් පොත් ටික ඩෙස් එක උඩට විසි කරල බැලුවෙ පුලනි ඉන්නවද කියල...ඒත් ඇය පේන්න නොහිටිය නිසා කසුන් උත්තරයක් බලා පොරොත්තුවෙන් බැලුවෙ පැතුම් දිහා ඒ වෙනකනුත් හිනා වෙවී හිටපු පැතුම්
"ආ මස්සිනා බලන් හිටියට වැඩක් නෑ අද නෑන අවෙ නෑ"
පුලනි පාසල් නාපු එක කසුන්ට ලොකු ගැටලුවක් උනත් ඒක නොපෙන්ව ඉන්න ඔහුට හැකි වුනා.
"නොදකින් බලහන්කෝ මේ එළදෙන මගේ පොත අරන් ගිහින් අද ඇවිත් නෑ කරන්නෙම ගොං වැඩ"
"අපෝ බන් බය වෙන්න එපා ඒකි පොත තුශාරි අතේ එවල තිබ්බ"
බඩා හිනා වෙවී එහෙම කියද්දි තුශාරිත් කසුන් දිහා හිනා වෙවී බලන් ඉන්න ගමන් පොත දික් කළා..
පොත ගත්ත කසුන් පොත පෙරලල බැලුවේ පුරුද්දට වගේ.
එදා දවස කසුන්ට කම්මැලි දවසක් වගේ දැනුනට පැතුමයි බඩයි හිටියෙ කසුන්ව බයිට් එකට අරන් හොද විනෝදෙන්.
කවදාවත් නැති පාලුවක් දැනුනත් හේතුවක් කියා ගන්න පුලුවන් කමක් කසුන්ට තිබුනෙ නෑ...තමන්ගේ යාලුවන් දෙන්නට මේ බව කිව්වොත් ඔවුන් කසුන්ව විහිලුවකට ගන්නා බව කසුන් හොදටම දැනගෙන හිටියා...
ඉස්කෝලෙන් වෙනදා වගේම කලින් යන අතර පැතුම් නැවතත් පුලනිව මාතෘකාව කර ගන්න අමතක කලේ නෑ...
"කසුන උඹට ආයෙ පුලනිව බලන්න වෙන්නෙ සදුදා තමා මහත්තයා,ඒකි අලුතෙන් ආපු නිසා කොහෙ ක්ලාස් යනවද කියල නම් හරියටම කියන්න බෑ..ඒත් සමහර විට හෙට පොලිටිකල් වලට ක්ලාස් එයි ආවොත් නම් උඹට හොදයි"
"අනේ මේ උඹල දෙන්න හොදටම මන් ගැන දන්නවනේ..සදුනි බෑ කිව්වට පස්සෙ කෙල්ලො පස්සෙන් යන එක නැවැත්තුවා කියල,එහෙම එකේ මේ නැති මගුල් ඇදල ගන්න එපා බන්"
එහෙම කිව්වට පස්සෙ පැතුමයි බඩයි මාතෘකාව මාරු කලේ ඒ ගැන කතා කිරීමෙන් සිදුවන්නේ තම මිතුරා තරහ වෙන බව දන්නා නිසයි...
අද වෙනදට වඩා හරි අමුතු දවසක්.
එහෙමයි වෙනදට වඩා කලින් ඇහැරුනු කසුන්ට දැනුනේ
අම්ම වෙනද කාමරේටම ගේන තේක අද ගෙනෙයිද කියල තාම හිතාගන්න පුලුවන් කමක් කසුන්ට තිබුනේ නෑ...
ඊයෙ රෑ උන දේ ගැන කාමරෙන් එළියට ගිහින් අම්මට මූන දෙන්න පුලුවං කමක් කසුන්ට තිබ්බෙ නෑ
ඊයෙ රෑ කොහොමද ගෙදරට ආවෙ කියලවත් කසුන්ට හරි හමන් මතකයක් නෑ.
කවදාකවත්ම අරක්කු කටේ තියපු නැති කසුන් තමන්ගේ ආදරෙත් එක්කම තමන්ගේ ජීවිතෙත් නැති කර ගන්න තැනට වැඩ සිද්ද කරගන්නේ තමන් ප්රාර්ථනා කරපු ඒ උතුම් ආදරේ තමන්ව මේ විදිහට මුලා කරපු නිසා.....
